Je bent fritoricus of je bent het niet. Nou, ik was het destijds nog niet. Maar wel was ik hoofdredacteur van vakkrant Snackkoerier. Dus waagde ik het om vragen over snacks te stellen aan rocker Herman Brood (1946-2001). Per telefoon nog wel, terwijl hij nooit telefonische interviews deed.
In 1999 verkondigde Herman Brood tegen betaling in een reclame voor snackmerk Mora: “Voor mij alleen nog maar snacks, drugs en rock & roll.” Zes jaar eerder bleek hij tijdens een kort vragenrondje voor de rubriek 5 vragen aan… in vakblad Snackkoerier helemaal niet zo snackminded. Deze maand is het 25 jaar geleden dat Herman Brood overleed.
Herman Brood (46) is vijfentwintig jaar on the road. Eerst met de Drentse bluesgroep Cuby & The Blizzards. Daarna zwierf hij uit over onze aardbol. En eind jaren 1970 waren er de hysterische taferelen rond hem en zijn rockband Wild Romance. “De enige blueszanger met een blanke huid,” menen ze in Duitsland.
Maar de rock & roll junkie schildert ook. Zelfs de onberispelijke RTL4 presentator Hans van der Togt heeft een groot werk van hem hangen. Hermanus Brood, ooit omstreden, langzamerhand een instituut. Er wordt gewerkt aan een biografische film door schrijver Jan Eilander en een dito boek door dichter Bart Chabot. Brood houdt van smack waarvan hij high wordt. Maar hoe zit het met zijn liefde voor snacks?
Rock ‘n’ roll artiesten hebben de naam nog wel eens wat uit een automatiek te trekken als ze on the road zijn. Eet jij regelmatig uit de muur?
“Sinds ik miljonair ben, eh, kom ik natuurlijk sowieso niet meer… hi hi. Maar ehm, even eh ik probeer me te herinneren wat een automatiek ook maar weer is. Ik trek er wel eens een kroketje uit, die geef ik dan aan mijn hond. Maar eh, qua anekdote. Ik moest eens een stel Duitsers voor het blad Sounds rondleiden door eh Amsterdam. Hebben we zeker door vijf interessante automatieken gegluurd hi hi…”
Nooit zelf trek in een lekker kroketje?
“Waar ik eh een ontzettende hekel aan heb, is als er in zo’n kroket van die harde gladde stukjes zitten. Ik ben een pietje precies als het op voedsel aankomt. Vlees met veel vet en al die viezigheid… Ik hou heel erg van mager, eh van mager vlees. Maar alle gekheid op een stokje. Mijn dochter Lola is gek op McDonald’s, dan moet ik zelf dus ook wel, eh ehm… ja.”
En wat moet je dan zoal bij McDonald’s?
“Als ik honger heb, zo’n Frans patatje, eh heb ik wel gehad. Een hamburger van McDonald’s is ook nog wel te pruimen. Maar ik ben eh misschien wel junk, maar niet zo op dat food.”
Je komt dus niet zoveel in gewone cafetaria’s?
“Uh een groot nadeel vind ik, van shoarma’s, automatieken en die zaken dan, dat ze er geen drank verkopen. Dan eh, verlies ik sowieso al mijn belangstelling…”
Je ouders hadden een café in Assen. In één van je nummers zing je: washing dishes for McDonald’s, the money ain’t wild but I don’t care. Ooit achter de frituur gestaan dus?
“Achter de frituur? Nee, wel in een poffertjeskraam. En achter de bar natuurlijk wel ja eh… Dat van McDonald’s, dat zei Little Richard altijd, dat ‘ie dat gedaan had, borden wassen. Maar of die echt eh, hi hi…”
Meer Herman Brood: Venijn moet het zijn
Afbeelding: platenhoes van Broods album Go Nutz.