Achter haar rug

Een vrouw voert achter mijn rug een telefoongesprek. Zegt: “Ik heb zoiets van; je kunt ‘t wel negeren, maar daarmee is het niet weg. Ik moet opnieuw beginnen. Wat ik ook ga doen, ‘t wordt lastig. Ik hoef daarover nog niet na te denken. Als je d’r middenin zit is ’t anders, maar nu ‘t achter de rug is… Aan één kant is ‘t lang geleden, aan de andere kant heel dichtbij. Je kunt het niet allemaal zomaar aan de kant zetten. Ik moet afwachten wat het in de praktijk voor mij gaat betekenen. Maar dat het íets gaat betekenen is wel zeker. Want zoals het wordt, zal het niet blijven.”

111je, column van 111 woorden © Ubel Zuiderveld

Illustratie: telefoonpalen langs de Rotte, eigen foto.