Hubert van Hoof draaide hem destijds als eerste deejay. Op Radio 3. Of heette 3FM zelfs nog Hilversum 3 toen? Het zou zomaar kunnen. Van Hoof beloonde onze single zelfs met liefst drie sterren in zijn recensie van 45 toeren plaatjes in muziekkrant Oor.
Drie sterren… Dat was helemaal niet zo’n gekke score. Als ik het mij goed herinner, hadden de nieuwe singles van The Cure en Neil Young, die Hubert in een adem door recenseerde, er minder. Maar je wilt jezelf natuurlijk niks aanmatigen. De twee Grote Namen maakten destijds simpelweg niet hun beste werk. Tja. Een rubriek waarin singles op zwart gegroefd vinyl, met zo’n groot rond gat in het midden, werden besproken… het gebeurde destijds allemaal nog. We spreken 1987 en dus een millennialleven geleden.
Westbroek
O ja. Gert en ik mochten ook opdraven in Vara’s avondprogramma van Henk Westbroek. Heette dat niet de Popagenda? Een kort interviewtje via de telefoon, een vaste telefoon aan een kringelend snoer, een toestel met zo’n grote ratelende kiesschijf. Aan het einde mocht je dan steevast het telefoonnummer noemen waar je bereikbaar was. Je verwachtte dat je helemaal blauw zou worden gebeld. Wij vreesden dat in elk geval. Maar er belde gewoon echt helemaal niemand.
Heel veel later, nadat dit derde millennium al was afgetrapt, trof ik Henk Westbroek nog eens in een radiostudio. Ik heb eigenlijk geen idee meer waarover het interview toen ging. Henk herinnerde zich ons bandje Otto’s Lotgenoot nog. “Ook omdat mijn tweede naam Otto is,” motiveerde hij. “Maar ik vond het ook gewoon een lekker liedje, Zweten toch?” vroeg Henk Otto Westbroek.

Weet je dat het liedje op de 21ste plek stond in de Groninger single top 40 aller tijden? Nothing Goin’ On In The City van White Honey stond op de eerste plaats, Come On van de New Adventures op twee en drie was Herman Broods Still Believe. Maar dan hebben we het dus wel over 1988. Het aantal Groningse bandjes en popartiesten dat singeltjes of zelfs albums uitbracht was nog best gering.
Gas Charts
Trouwens. Die top 40, de Gas Charts, was mijn eigen initiatief. Onder de paraplu van het Popburo Groningen, waar ik vrijwilliger was, mocht ik hem samenstellen. Je moest, geloof ik, briefkaartjes sturen waarop je jouw favoriete Groningse singles noteerde. Er keek iemand over mijn schouder mee of het goed zat met mijn eindtelling. Maar vanzelfsprekend moedigde ik de nodige mensen in mijn omgeving aan om een stem uit te brengen op Zweten.
Nee, wat dat betreft is er niks veranderd.
Nog een liedje: Gestrande liefde
Foto: Shutterstock, Jade Thai Catwalk.