Bij Sociëteit Winterswijk gaf ik afgelopen zaterdag de lezing De eeuw van Bob Dylan. Ik beantwoordde onder meer de vraag: “Waarom is het volkomen logisch dat Dylan de Nobelprijs voor de literatuur kreeg?”
“I drive fast cars and I eat fast foods. I contain multitudes.” Dylan zingt op zijn album Rough and Rowdy Ways dat hij een mix van emoties is. Je kunt hem niet vastpinnen op één identiteit. Dat elk mens meerdere identiteiten heeft, is een thema dat vaker in zijn zijn liedjes aan bod komt. Als je, zoals ik, een bovenmatig liefhebber bent van Dylans werk en stem, is dat dan ook een aparte identiteit?
Gekkenwerk
De lezingtitel De eeuw van Bob Dylan is ontleend aan een boek waaraan ik al jaren werk. Eigenlijk is het gekkenwerk. Over Dylan zijn namelijk naar schatting al traceerbaar zo’n 1879 boeken geschreven. Ik zoek de meerwaarde van mijn boek dan ook in de vorm. De eeuw van Bob Dylan zal vrijwel geheel bestaan uit columns van 111 woorden, korte teksten met scènes, impressies, gebeurtenissen en bespiegelingen.
Rijk oeuvre
Wie een lezing over Dylan houdt, moet zich beperken. Zijn loopbaan als troubadour duurt immers an sich al bijna een heel mensenleven. Een lezing over al zijn werk is onmogelijk. Bovendien, met zijn rijke oeuvre zie je makkelijk iets over het hoofd. Zo woonde ik eens een Dylan-lezing bij waarin zijn belangrijkste albums aan bod kwamen. Teleurgesteld keerde ik huiswaarts omdat de Blood on the tracks werd overgeslagen, één van mijn favoriete platen.
Actuele haakjes
Mijn lezing had ik opgehangen aan drie actuele haakjes. Naast de Nobelprijs, ging ik in op de joodse wortels van Dylan en de actuele link met de situatie in Oekraïne en de invloed van Rusland. Bij de behandeling van Dylans oeuvre legde ik de connectie met de Black Lives Matter-beweging.
De bovenzaal van het parochiehuis van de katholieke kerk in Winterswijk was afgeladen vol. Ik was zelfs even bang dat de krakende houten vloer de last niet zou kunnen dragen. Geen van de aanwezigen bleek ooit een Dylan-concert te hebben bezocht. Slechts een enkeling kende albums van hem. Het was er niet minder geanimeerd om.
Foto: persfoto Sony BMG Entertainment, Sajto
Meer Dylan: Drieluik