Soms zijn er belegde broodjes, vaak is er cake. In de condoleancekamers van crematoria en begraafplaatsen kwam ik de laatste jaren vaker dan mij lief is. Weet je waaraan ik altijd moet denken als ik condoleancecake eet? Korte column.
Wel lekker. Maar toch een beetje alsof je op lucht zit te kauwen. Niet zo fijn vind ik die harde stukjes. Ja. Ik denk toch dat ik liever een maïskolf met roomboter en zout weg snack dan een bak popcorn.
Wat heeft Piet Mondriaan, onze beroemdste kunstenaar van de twintigste eeuw, met patates frites te maken? Enfin, je hoort de naam wel vaker. Maar misschien was hij wel de eerste ooit die met recht kon zeggen: Friet van Piet.
Laat ik eerlijk zijn. Toen ik in Groningen en omstreken groot groeide at ik hem zelden of nooit. Maar de laatste jaren verstouwde ik er heel wat. Eierballen van Sloots, Restaria Helpman, Koning Bedumerweg, Koning Paterswoldseweg. Fireballen zelfs.
Laten we eens even eerlijk generaliseren. Gemiddeld genomen zijn we wat onbehouwen, boers en nukkig. Vaak zijn we ongemakkelijk praktisch bovendien. Wij hebben geen smaak en altijd haast. Daarom een Lofzang op Vlaanderen.
De Fritorische Faculteit ging op zoek naar de herkomst van patat oorlog. De uitkomst van het onderzoek is wereldkundig gemaakt met een kort TikTok-referaat op @ubelski. De bijbehorende longread lees je hier.
Patatje Mèt. En een vleeskroket. Het liedje dat ik maakte met Hans Steenbergen en Eddy Ouwens schopte het tot de Tipparade, de Nederlandstalige Tipparade. Nu zou ik het liedje trouwens Frietje Mèt noemen, maar ik wist nog niet beter.
Wat staat er rond 1900 in de dagbladen geschreven over patates frites also known as friet? In elk geval dat "bruikbare burgervrouwen" hun mannen een plezier doen met krokant gebakken frietjes. Verhaal over burgerfriet.
Katholieken, protestanten. Onderhuids blijft het altijd een beetje schuren. Zuid versus noord, tweedeling tussen Bourgondische smulpapen en calvinistische kniesoren. De wegen van de Roomse en protestantse frieten scheidden zelfs ooit.
Op TikTok draag ik bij gelegenheid frietgedichten van derden voor. Heel soms eentje van mijzelf. Gezien ook de vele snackliedjes die er zijn, is dit een apart genre? Is er sprake van friteratuur? Kunnen we spreken van vetverzen met vetrijm?
