Rubber pakt het asfalt. Sigaret walmt in de asbak. Lichtbundel, witte strepen. Ik raas langs slapende steden. Alleen de Maan is een roadsong. Het liedje leunt op een uitspraak van mijn oudste zoon, toen die nog maar een paar jaar oud was.
Papa, dat is Italiaans én Spaans voor Paus. Maar papas zijn ook aardappelen. Toeval mag dat niet zijn. Is patat-friet katholiek? Mijn geloof in Sancti Papas Fritas is rotsvast.
Onze koning en koningin staan aan het hoofd van een nationale snackfolklore van belang. Welke raakvlakken heeft het koninklijk huis met de vaderlandse frituur? Een klein Koninklijk ABC van de Vorstelijke Frituur.
Het is deze maand 25 jaar geleden dat rocker Herman Brood overleed. Met een sprong vanaf het Amsterdam Hilton Hotel zei hij de wereld vaarwel. Ik interviewde hem meer dan eens, ja ook over Mora, kroketten en McDonald's.
Kort na zijn sprong van het Hilton Hotel leidt coach Koos van Dijk mij rond in het domein van Herman Brood boven het Amsterdamse café Dante. De slaapgeur hangt nog rond Broods bed.
Op verzoek van zanger Peter Dons hertaalde ik liedjes van chansonnier Dave. Zoals deze: Het Leven Lacht Me Toe. Ik schreeuw het van alle daken. Ik ga het helemaal maken. Wat ik ook doe, het leven lacht me toe....
De frieten houden de verdeelde natie België als gestolde ossenwit bijeen. Om de nationale eenheid te versterken, bedacht een onverbeterlijke Belgische nationalist een fraaie fabel over visjes uit de Maas. Een frietverhaal.
Je haar hangt los op je zachte schouders. Oh oh oh, laten we zweten. Liedje dat ik schreef en met ons bandje Otto's Lotgenoot op een singeltje knalde. Henk Westbroek draaide het op Hilversum 3 omdat Otto zijn tweede naam is. Zei hij later.
Ik ben best wel blij dat ik in Nederland geboren ben. Immers, ik had het veel slechter kunnen treffen. Nederland is een best wel okay land om op te groeien en oud te worden. Maar ben ik trots op Nederland?
Eigenlijk is het heel logisch dat het Nederlands voetbalelftal op 19 juli de wereldtitel verovert in New York. Het wordt immers wel weer eens tijd. De laatste keer dat we New York hebben veroverd is immers bijna op de kop af vier eeuwen geleden.
